Palyaço.

illustrasyon: berköztürk

“Palyaço olmak hayatta, hep istediğim şeydi bu. Yüzümü çıkmayan rengarenk boyalarla boyamak ve insanları eğlendirmek” demek isterdim aslında ama palyaçoluk bu değil. Ve ben aslında her daim palyaço oldum hayatta. İnsanlar hep bana güldü.

O’nunla tanışmadan önce her yıl yeni bi’vesveseyle gelirdi. Ama aslında o siyah kansorejen poşetlerin içiydi hep vesvese.

Süslemem gereken bi’ağacım ve gerçekten çok büyük bi’eksiğim vardı. Ağacı süslesem dahi o eksik varken hiç bir anlamı olmazdı. Yine bi’şeyler oldu ve mutlu oldum, mutlu olduk. Ve bunun sonucunda o eksik kapandığı için ağacı süsledim. Geçen seneki yılbaşını hatırladım, ne de güzeldi değil mi? Sarhoştuk, çok sarhoştuk hem de. Sarhoş olmak bile o akşam farklı bi’güzeldi. O güzelliği sağlayan şeydi o…

Zaman su gibi akıp geçsin bu iki yıl falan. Sonra dursun, çok yavaş ilerlesin. Çok saçma gelebilir bi’çoğunuza ama ben böyle istiyorum. Beşiktaş şampiyon olsun istiyorum bu yıl bu arada. Bi’de umarım gitmek istediğim şehire gidebilirim -ki gideceğim ben ne olursa olsun- ama çok çabuk olsun bu yeni yılda. Okuyucular daha sonra yeni yılınızı farklı bir postla kutlayacağım, valla bak..

Yorum Sayısı (1) | Aralık 29th, 2009