Falan filan.

“Uzun süredir…” diye başlayan yazılardan hep nefret etmişimdir. Tatil başladığı günden beri hiç bir şey yapmadığım için kendimden bile nefret etmeye başladım. Yazmak için bir şeyler yaşamam gerek, ama şu sıralar yaşamıyor gibi biriyim. Yani kahve içip bir şeyler çizmekten ve özel bir yere bir şeyler yazmaktan başka hiç bir şeyim yok. Aslında böyle mutlu gibiyim. Yani hiç bir şey yapmamaktan. Ama bazı zamanlar sıkılabiliyorum..

Çok sıkıldığım zamanlar genelde film izliyorum. Hani tatil falan ama ben tatil yapmadım daha hiç. Param yok mesela. Yan semte geçecek kadar bile. Bazen oluyor onları da harcıyorum zaten. Mesela soğuk İstanbul’da dolaşmak çok güzel, cebinde paran olmadan. Montun ve atkın olduktan sonra her şey çok güzel gibi. Ama ben bunu yaparken yanımda birinin eksik olması üzüyor beni..

Tribüne gitmemeye karar verdim, hiç bir şekilde. Beşiktaş’ımı çok özleyeceğim belki ama böyle olması gerek. Böyle olması gerek çünkü bilmediğiniz şeyler var. Yıllar sonra çok farklı şekillerde geleceğiz tabi ki. Geleceğim demiyorum, geleceğiz. Birşeyler anlamışsınızdır, o kadar salak değilsiniz değil mi?

Yazıyıda şöyle sonlandırıyorum;
YILDIRIM DEMİRÖREN YEEEEEEEEEEEETEEEEEEEER.

Yorum Sayısı (1) | Şubat 2nd, 2010