Hayat

Küçük bir çocukken saygıya inanılmaz önem gösterirdim. Sevmediğim uzak akrabamız Arife Abla’nın (zorla elini öptürürdü) çayına suyuna tükürmek dışında kimseye en küçük bir münasebetsizliğim olmamıştır. El bebek gül bebek büyüdükten, belirli bir saatten sonra uyduktan ve yapılacak tek sosyal aktivite benim gibi saksıda yetişmiş arkadaşlarımla çimlerde street fightercılık oynamak olduğundan, belirli zaman aralıklarıyla karşılaştığım “gerçek [...]

Tags: çocukluk yılları, küfür, lan deme

“Uzun süredir…” diye başlayan yazılardan hep nefret etmişimdir. Tatil başladığı günden beri hiç bir şey yapmadığım için kendimden bile nefret etmeye başladım. Yazmak için bir şeyler yaşamam gerek, ama şu sıralar yaşamıyor gibi biriyim. Yani kahve içip bir şeyler çizmekten ve özel bir yere bir şeyler yazmaktan başka hiç bir şeyim yok. Aslında böyle mutlu [...]

Tags: aşk, yd virüsü

illustrasyon: berköztürk
“Palyaço olmak hayatta, hep istediğim şeydi bu. Yüzümü çıkmayan rengarenk boyalarla boyamak ve insanları eğlendirmek” demek isterdim aslında ama palyaçoluk bu değil. Ve ben aslında her daim palyaço oldum hayatta. İnsanlar hep bana güldü.
O’nunla tanışmadan önce her yıl yeni bi’vesveseyle gelirdi. Ama aslında o siyah kansorejen poşetlerin içiydi hep vesvese.
Süslemem gereken bi’ağacım ve gerçekten [...]

Tags: aşk, Hayat, yeni yıl

Bazen insanların arasından çekilmek istiyorum, bir günlüğüne  İstanbul’un tepesinden beni es geçerek yaşarken onları  izlemek. Çok merak ediyorum acaba beni soran olur mu o gün? Yoksa sadece sınıfta yoklama alınırken resmi bir iş için mi gelirim akıllarına. İstanbul beni sorar mı acaba o gün, Recep nerede diye?
Her zaman bi’kahramana benzetildim onun tarafından, Superman’e. Ben aslında [...]

Tags: lifestyle, super kahraman, superman

Her insan küçüklüğünü özler, ben söylediğim gibi bir insan değilim, olamam, olmamalıyım. Ama ben de küçüklüğümü özlüyorum çoğu zaman. Genellersek, çoğu ‘canlı’ gibi, küçüklüğünü özlemek mevzu. Bazı şeyler unutulmaz, sevdiklerin, dalga geçtiklerin, kreşteki zorunlu öğlen uykuların belki de. Belki hep istediğin bi’oyuncak. Eğer ben bunları özlüyorsam hala tahminimce insanım, duygularım da var belki de ama [...]

Tags: çocukluk, günlük, yazı

Uzun süredir yazı yazmamanın kazandırdığı üşengeçlikle yazıya başlayacağım, öncelikle söylemek istediğim yoğun olarak derslere yönelmiş bulunuyorum(yersen), onun dışında dergi olayları falan var artı olarak bir de  yapmakta olduğum bi’kaç websitesi var. Onları yetiştiriyim falan derken bloga vakit ayıramıyorum. Ben böyle bi’insan değildim, ben insan değildim gerçi şimdi de değilim ama bunları söylemem gerektiğini hissettim, okuyucuları [...]

Tags: nevarneyok

Ufaktım, babamın bana insanları tanıttığı zamanlardı. Daha aile bireylerinin isimlerini zor hatırlarken onu tanıtmıştı bana. Sarı saçlı, mavi gözlü insanı. Türk halkı için öneminden bahseder dururdu babam, daha aklımın ermeyeceği zamanlar olduğu için pekte anlamazdım. Ve açıkçası söylemek gerekirse korkardım ben ondan, bakışları öyle dik bakardı ki bana. İlk maça gittiğim dönemlerde Beşiktaş’ta Dolmabahçe’den yürürken [...]

Tags: atatürk

Size saksıda büyüdüğümü söylememiştim. Her şeyin en iyisini öğrenmem gerekliliğiyle ilgili çeşitli psikolojik zırvalarla ve yoğun bir aile baskısı altında büyüdüm. Büyüdüğüm zaman ve mekan şartlarını göz önünde bulundurursak bu gerekliydi sanıyorum, aynı şartlar altında bulunan bir ebeveyn olsam ben de aynı şekilde davranabilirdim. Ama o yaşlarda, bu tavır ve davranış aşılayışlarının bugün nasıl bir [...]

Tags: dalmaçyalı, hindi yavrusu, sandviç

Çöp; kelime anlamı olarak kullanılmayan, kullanılmayan ve ya kullanılmış eskimiş her türlü şeydir. Benim için biraz daha farklı aslında. Çöp; annemin her akşam sokağın ucundaki konteynıra boşaltmamı istediği nesneler gibi görünse de yıllardan beri hep bir duygusal bağım olmuştur onlarla. Belki bir gün çöp olma korkusuyla yaşamışımdır her daim. “Geri dönüşüm” olayının bende uygulanabileceğini zannetmeyerek [...]

Yağmur var bugün İstanbul’da, onun sevdiği gibi; yağmur. Sonbahara girdiğimizin kanıtıydı bu, ilk günden hem de. Her sabah kalktığımda olan yeni umutlarım bugün farklıydı, bugün daha büyüklerdi. Bir de yağmur ıslatmıştı onları. Daha da büyüdü o umutlarım…

*tortu.org